30 januari 2019

Ik kan niet ….

“Ik kan niet meer werken.” Deze uitspraak hoor ik regelmatig in verschillende varianten voorbij komen. En soms zelfs vaker binnen één behandeling.

Als ergotherapeut maar ook als mens word ik getriggerd of een vreemd soort enthousiast wanneer mensen aangeven iets niet te kunnen. De zoektocht naar hoe het wel mogelijk is, is waar ik blij van word. Het is namelijk steeds een een puzzeltocht met twee basis richtingen.

Met de uitspraak “Ik kan niet….” kunnen namelijk twee dingen bedoeld worden.

Aan de ene kant wordt met de uitspraak bedoeld; Ik kan het niet meer zoals ik het gewend was te doen.
Want veel dingen kun je vast nog wel maar dan op een andere manier. Misschien kun je niet meer handballen op een manier die je gewend was. Dus volle bak 60 minuten rennen, draaien, springen in een wedstrijd.  Maar kun je eigenlijk nog best wel een wedstrijd mee doen wanneer je niet springt en vaker wisselt of alleen een helft mee doet. Dit is nog steeds handballen want er zijn anderen hun hele handbalcarrière niet anders gedaan hebben.

Je kunt nog steeds wel werken alleen misschien niet meer 40 uur. Of een aantal taken zijn misschien niet handig voor jou om te doen. Maar je kunt dan nog steeds wel werken. Wie zegt dat 4 uur werken geen werken is.

En trouwens het wassen, strijken, afwassen heette vroeger gewoon “huishoudelijkWERK.” Het is misschien niet het soort werk waar je blij van wordt, maar dat is iets anders.

De andere reden waarom mensen zeggen “ik kan het niet” is vanwege de angst het niet te redden. De angst het niet vol te kunnen houden. Of de angst er na de tijd veel last van te hebben. Niet wetende hoeveel last precies. Is het een dag of een week? Die onzekerheid maakt angstig en geeft het gevoel het niet te kunnen.

Het ene puzzelstukje is echt super ergotherapeutisch. Namelijk uitzoeken welke dingen kun je aanpassen zodat het je minder minder pijnlijk is of energie kost.

Het andere puzzelstuk wat steeds terug komt is het missen van vertrouwen in je lijf. En deze onzekerheid komt vooral door wat we tegen ons zelf zeggen. Want zelfs wanneer je drie dagen bij moet komen van een dagje weg, dan kun je nog steeds een dagje weg. Je hebt het dan immers gedaan. De feiten zijn dat je het kunt. Punt.

Dat een dagje weg jou 3 dagen bijkomen oplevert, is het jouw misschien niet waard. Maar dan heb je een keuze. Want soms is het je wel waard. Door er op deze manier over te praten gaat het opeens niet meer over of je iets wel of niet kunt maar over jou. Wat vind jij belangrijk, wat wil jij.

En dan is je energie niet meer de baas maar jij.  En zeker wanneer je dus dan zegt ik kan het wel. Dat maakt je krachtig. Voel maar eens wat het met je doet wanneer je “ik kan niet” zegt of “Hell yes, ik kan het wel”.

Bovenstaande bespreek ik veel als ergotherapeut met mijn klanten. Ergotherapie is voor veel mensen onbekend en al helemaal wanneer ik vertel dat ik weinig doe met hulpmiddelen. Wat ik dan wel doe is niet in één zin uit te leggen vandaag dat ik besloten uit te schrijven in onder andere een gratis e-book.

Dus wil jij net als mijn klanten ook echt je vermoeidheid de baas worden? Ik heb het proces wat ik met mijn klanten doorloop terug gebracht naar vijf basis stappen. Wil je deze vijf stappen lezen vraag hier hieronder de vijf stappen aan en je krijgt ze een voor een in je mailbox.

Download de 5 basis stappen om je vermoeidheid de baas te worden.

 

 


 

Leave a Reply

Seo wordpress plugin by www.seowizard.org.