06 december 2020

Waar zit de grens tussen positief zijn en jezelf beter voordoen dan je je voelt?

“Je moet gewoon wat positiever zijn.”

Ik geloof enorm in de kracht van positieve energie. Positieve energie zit in wat je doet en wat je zegt. En daar ben jij de baas over.

In 2019 heb ik met @deglunderij het 180Expiriment opgezet. Samen met een mooie groep mensen gingen we het experiment aan om 180 dagen lang bewust bezig te zijn met positiviteit. Omdat ik geloof dat positieve energie op celniveau echt wat verandert in je lichaam. Het was verre van een wetenschappelijk onderzoek maar alle deelnemers waren enthousiast aan het eind van de 180 dagen.

Je ziet het overal om je heen. Bewijs dat je een keuze hebt hoe je met tegenslag omgaat. (Zoek maar eens op internet zoveel mensen die juist door hun tegenslag nu zoveel mooie en bewonderingswaardige dingen doen)    

Toen ik zelf in een enorme dip zat was ik mij zelf erg bewust van het feit dat ik een keuze had hoe ik de dag in ging. Bleef ik in bed of ging ik dingen opzoeken waar ik dankbaar voor was. En hoewel ik eerst ook wel een tijd onbewust voor de eerste optie koos, soms zelfs opstandig werd van de term positiviteit. Wel werd het steeds makkelijker om bewust voor de laatste optie te kiezen. In een groep lotgenoten merkte ik ook sterk verschil tussen mensen die vooral aandacht bleven houden voor het gene wat hen was overkomen of de mensen die na een tijdje toch weer bewust kozen om weer vooruit te kijken. Ik besloot met de mensen die net als ik vooruit wilde contact te houden en met de anderen te breken. Dat was zo’n fijne stap. Ik later ook zien dat mijn ellende mij ook iets had opgeleverd.  

Hoe gaat het met je?

Toch, in die tijd vond ik het wel heel moeilijk wanneer men aan mij vroeg; Hoe gaat het met je?

Dit is, samen met een aantal varianten erop, denk ik de meest gestelde op een dag in Nederland.  

Nou. Het gaat k**!

Met mijn geloof in positiviteit kon ik dit niet zeggen ook al voelde ik mij misschien op dat moment wel.

Ik dan ook meestal het antwoord “wel goed.” Vooral omdat ik niet wilde klagen en niet dat mensen me zielig vonden. Maar ook omdat ik dacht dat andere mensen zouden vinden dat ik mij aanstelde. Ik liep er immers toch nog dus wat zeur je nu eigenlijk.

En zo was mijn positiviteit voor mij opeens doorgeslagen in me beter voordoen dan ik mij voelde. Ik was meester geworden in het opzetten van een masker. En dat terwijl ik dus een hekel heb aan liegen.

Dus terwijl je door loopt baalde ik ook dat ik niet eerlijk bent geweest. Want, zoals gezegd het gaat helemaal niet goed. Op deze manier komen ze er ook nooit achter hoe het echt met je gaat.

Ik zocht naar een manier om te antwoorden die en paste bij hoe ik mij op dat moment voelde maar ook om vooral mij eigen aandacht te richten op dat wat wel goed was.

Mij hielp het altijd enorm om te antwoorden met “Op dit moment gaat het niet zo goed, maar…” of “Op dit moment gaat het weer prima, fijn om buiten te zijn” “fijn om weer even te bewegen etc.”

“Alles goed?”

Door te vertellen hoe het op dit moment gaat is a de vraag veel makkelijker te beantwoorden en b hoef je niet te liegen. Ook is het gelijk voor de ander duidelijk dat het soms goed en soms minder goed met je gaat. En dat je bezig bent gebruik te maken van de positieve energie.

“Veel gaat goed”

Want hoe K** je je ook voelt. Er zijn altijd dingen om dankbaar voor te zijn. Het helpt om je daar op te richten. Niet om de ellende te ontkennen maar om je (op langer termijn) beter te voelen.  

Leave a Reply